संगीत दिएर सुमधुर पारिदिने प्रकाश बुढाथोकी भाइलाई हार्दिक आभार।
चुरा र आमा
*********
कान्छा!तँलाई थाहा छ!
सानोमा एकदिन आमाले
तँलाई र मलाई हटिया लिएर जानु भएको!
काँचको चुरा किन्न।
बुबा हुनुहुन्थेन घरमा
सुटुक्क जानु भएको
फर्सी र खसी बेचेको पैसाले
रातो, नीलो चुरा हातभरी लगाएर
हामीलाई पापा खुवाएर
फर्किनु भएको।
बुबालाई नभन्नु भन्नु हुन्थ्यो!
बेलुकी चुराको आवाजले धर रमाएको
बुबाले थाहा पाउनु भयो
कसले पैसा दिएर गईस ?
को सँग गईस भन्दा,हामी रोएको
आमा रुनु भएको याद पो आयो,कान्छा!
तँ सानो थिईस,याद छ?
हाई! हाम्री आमा!
कस्तो थियो जमाना
आमाहरू न कतै जानु, न कतै रमाउनु
मात्र घर रुँगेर बस्नु!
कान्छा!तँलाई थाहा छ!
सानोमा एकदिन आमाले
तँलाई र मलाई हटिया लिएर जानु भएको!
काँचको चुरा किन्न।
रहर नै रहर थियो आमाको चुरा लाउने
छ छ भाइ छोरा र एउटी छोरी हुँदा पनि
आमा पराधीन नै हुनुहुन्थ्यो
पाखुरा दर्हो थिए हाम्री आमाको
बाख्रा र साग सब्जीको आम्दानी
किन नरूचेको होला बुबालाई!
कान्छा!तँलाई थाहा छ!
सानोमा एकदिन आमाले
तँलाई र मलाई हटिया लिएर जानु भएको!
काँचको चुरा किन्न।
कसैले सक्ला बोलाउन
दिवङ्गत मेरी आमालाई!
म चुरा किनिदिने थिएँ
लगाई दिने थिएँ
रमाउने थिएँ।
फर्किने थिएँ विगतमा
बुबालाई सोध्ने थिएँ!
किन जानु दिन हुन्थेन आमालाई!
कान्छा!तँलाई थाहा छ!
सानोमा एकदिन आमाले
तँलाई र मलाई हटिया लिएर जानु भएको!
काँचको चुरा किन्न!
पोते,चुरा,सिन्दुर र रातो साडी लिएर
मन्दिर जाउँ हिँड कान्छा!
चढाई दिउँ देवीको मन्दिरमा
रमाउँ केही बेर
अनन्त भावना,अनन्त कथा
कसलाई भन्नु ,कहाँ लेख्नु कान्छा!
कान्छा!तँलाई थाहा छ!
सानोमा एकदिन आमाले
तँलाई र मलाई हटिया लिएर जानु भएको!
काँचको चुरा किन्न!
पुरुषोत्तम उपाध्याय दाहाल
नागपुर,भारत
१५/२/२०२३
